Nordycko-Bałtycko-Polska Delegacja Warsaw Security Forum w Waszyngtonie 

Warsaw Security Forum sfinalizowało swoją coroczną misję dyplomatyczną w Waszyngtonie. Wzięła w niej udział delegacja parlamentarna najwyższego szczebla, reprezentująca strategiczną linię frontu – północną i wschodnią flankę NATO. Ta kilkudniowa wizyta zjednoczyła najbardziej wpływowych ustawodawców regionu wokół ambitnego programu spotkań z przedstawicielami amerykańskiej administracji rządowej, Kongresu oraz transatlantyckiego środowiska eksperckiego. 

W skład delegacji, pod przewodnictwem prof. Katarzyny Pisarskiej, weszli:

• Heikki Autto – Przewodniczący Komisji Obrony i poseł do Parlamentu Finlandii,
• Paweł Kowal – Przewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych i poseł na Sejm RP,
• Marko Mihkelson – Przewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych i poseł do Parlamentu Estonii,
• Dovilė Šakalienė – była minister obrony i posłanka do Parlamentu Litwy.

Zespół WSF reprezentowali również: Tomasz Smura, Ewelina Załuska oraz Patryk Litwiński. 

Od słów do czynów: Grupa polsko-bałtycko-nordycka jako najbardziej odpowiedzialna flanka NATO

Głębokie znaczenie tej misji opiera się na niepodważalnych danych. Oś nordycko-bałtycko-polska stanowi dziś najbardziej odpowiedzialny filar NATO: każdy kraj tego regionu przekracza sojuszniczy próg wydatków na obronność wynoszący 3,5% PKB, przy czym Polska, Estonia, Finlandia oraz państwa bałtyckie należą do ścisłej światowej czołówki. Te dziewięć narodów stało się również głównymi filarami wsparcia dla obronności Ukrainy, przeznaczając na ten cel od 2022 roku 54 miliardy euro – najwięcej per capita w skali całego Sojuszu. To właśnie to przesłanie delegacja zaniosła do Waszyngtonu: obraz regionu, który realizuje swoje zobowiązania w czynach i oczekuje dokładnie takiej samej postawy od swoich partnerów.

Nadrzędnym celem misji było nadanie nowej dynamiki strategicznemu dialogowi z amerykańskimi partnerami – ujednolicenie percepcji zagrożeń ze strony Rosji, potwierdzenie gotowości Europy do przejęcia większej odpowiedzialności za własne bezpieczeństwo oraz skoordynowanie priorytetów przed nadchodzącym szczytem w Ankarze.

Władza wykonawcza i waszyngtońskie środowisko eksperckie

Pierwsze dni misji koncentrowały się na spotkaniach wysokiego szczebla w amerykańskich organach władzy wykonawczej oraz wiodących waszyngtońskich think tankach. Delegacja przeprowadziła strategiczne konsultacje w Radzie Bezpieczeństwa Narodowego, Departamencie Stanu oraz Pentagonie, gdzie podkreślono rosnący wkład obronny Europy, niezastąpioną rolę wysuniętej obecności USA na flankach NATO oraz konieczność trwałego wspierania Ukrainy.

W celu nadania tonu szerszej debacie strategicznej, delegacja podjęła dialog z waszyngtońskim środowiskiem eksperckim, uczestnicząc w briefingach i panelach dyskusyjnych w America First Policy Institute, Heritage Foundation oraz Atlantic Council. Rozmowy te koncentrowały się wokół regionalnych ocen zagrożenia rosyjskiego, transatlantyckiego podziału obciążeń sojuszniczych oraz architektury odstraszania na wschodniej flance NATO 

Kapitol: Ponadpartyjne spotkania w Kongresie

Trzeci dzień poświęcono na intensywną serię spotkań na Kapitolu, obejmujących obie izby oraz przedstawicieli obu stron sceny politycznej, co stanowiło demonstrację ponadpartyjnego fundamentu bezpieczeństwa transatlantyckiego.

Delegacja odbyła spotkania wysokiego szczebla z następującymi członkami Kongresu USA:

Senat USA:

• Sen. Richard Blumenthal (Senacka Komisja Sił Zbrojnych)
• Sen. John Boozman (Przewodniczący Podkomisji ds. Środków na Budownictwo Wojskowe, Sprawy Weteranów i Agencje Powiązane)
• Sen. Chris Coons (Wiceprzewodniczący Podkomisji ds. Środków na Obronność; Senacka Komisja Spraw Zagranicznych)
• Sen. Mitch McConnell (Przewodniczący Podkomisji ds. Regulaminu i Środków na Obronność)
• Sen. Chris Murphy (Wiceprzewodniczący Podkomisji ds. Europy i Regionalnej Współpracy Bezpieczeństwa)
• Sen. James Risch (Przewodniczący Senackiej Komisji Spraw Zagranicznych)
• Sen. Chuck Schumer (Lider mniejszości w Senacie)
• Sen. Bernie Sanders (Senacka Komisja Budżetowa)
• Sen. Thom Tillis (Amerykańska Komisja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie / Komisja Helsińska)
• Sen. Roger Wicker (Przewodniczący Senackiej Komisji Sił Zbrojnych)

Izba Reprezentantów USA:

• Rep. Jason Crow (Stała Komisja ds. Wywiadu Izby Reprezentantów; Komisja Sił Zbrojnych Izby Reprezentantów)
• Rep. Keith Self (Przewodniczący Podkomisji ds. Europy w Komisji Spraw Zagranicznych Izby Reprezentantów)

Podczas wszystkich spotkań w Kongresie dyskusje koncentrowały się na nienaruszalności Artykułu 5, szybkim wzroście europejskich wydatków na obronność oraz kluczowej roli NATO w utrzymaniu globalnego porządku. Delegacja i amerykańscy ustawodawcy omówili legislacyjne zobowiązanie do wspierania Ukrainy, skuteczność sankcji wobec Rosji oraz skalę zniszczeń na miejscu konfliktu. Wśród kluczowych priorytetów znalazły się również: stała obecność wojsk USA na północnej i wschodniej flance NATO, jak i stopień poparcia amerykańskiego społeczeństwa dla Europy.

Kluczowe wnioski

• Ewolucja NATO
  Grupa nordycko-bałtycko-polska wyrasta na fundamentalny filar NATO. Oczekiwania USA koncentrują się dziś nie tylko na samych nakładach finansowych, ale przede wszystkim na dostarczaniu realnych zdolności bojowych, co wymaga od sojuszników wzięcia większej odpowiedzialności za obronę własnego regionu. Państwa osi nordycko-bałtycko-polskiej udowadniają, że są gotowe temu wyzwaniu sprostać.
• Szczyt w Ankarze i „NATO 3.0”
  Nadchodzący szczyt w Ankarze postrzegany jest jako właściwy moment na zainicjowanie „NATO 3.0” – Sojuszu silniejszego i bardziej zrównoważonego. Głównymi priorytetami stają się: przekucie nakładów finansowych w realną gotowość operacyjną, zacieśnienie współpracy przemysłów obronnych oraz zwiększenie efektywności transatlantyckiego rynku uzbrojenia.
• Obecność USA a wschodnia flanka
  Rekonfiguracja sił zbrojnych USA stanowi szansę na strukturalne wzmocnienie wschodniej flanki. Trwała obecność wojsk amerykańskich pozostaje warunkiem koniecznym dla wiarygodnego odstraszania, co znajduje odzwierciedlenie w działaniach Kongresu zmierzających do wypracowania opcji długoterminowego stacjonowania sił.
• Niezłomne zobowiązanie wobec Ukrainy
  Ukraina dowiodła swojej niezwykłej odporności i innowacyjności na polu bitwy. Pomimo trwających debat politycznych, ponadpartyjne poparcie w Senacie USA pozostaje niewzruszone, co utwierdza pozycję Ukrainy jako kluczowego partnera w architekturze bezpieczeństwa europejskiego.
• Stawianie czoła globalnym wyzwaniom strategicznym
  W Waszyngtonie panuje powszechny konsensus, że zacieśniająca się współpraca rosyjsko-chińska stanowi poważne wyzwanie strategiczne, co nakłada na sojuszników z kręgu cywilizacji Zachodu imperatyw jeszcze ściślejszej koordynacji działań.