Najnowsze publikacje

Woda staje się jednym z kluczowych zasobów strategicznych państwa. Rosnąca presja klimatyczna, susze, powodzie i niedobory wody coraz silniej zagrażają bezpieczeństwu energetycznemu, rolnictwu, gospodarce i zdolności państwa do reagowania na kryzysy. Polska wciąż jednak zarządza zasobami wodnymi przede wszystkim w sposób reaktywny i rozproszony, nie traktując ich jako integralnego elementu bezpieczeństwa narodowego. Potrzebna jest zasadnicza zmiana paradygmatu: woda musi zostać uznana za strategiczny zasób państwa, a budowanie odporności wodnej – za jeden z priorytetów polityki bezpieczeństwa i rozwoju.

Co łączy Polskę i Republikę Korei (ROK)? Choć mówimy o dwóch państwach po dwóch stronach globu, czerpiących z odmiennych kultur i o odmiennej historii odpowiedź brzmi: „bardzo wiele”.

Bezpieczeństwo i Sojusz Północnoatlantycki są jednym z obszarów, w których kształtowanie społecznej percepcji wydarzeń ma bezpośrednie znaczenie dla odporności państwa. Zaufanie do sojuszy międzynarodowych, ocena zagrożeń zewnętrznych oraz społeczna akceptacja dla decyzji dotyczących obronności wpływają nie tylko na debatę polityczną, lecz również na zdolność państwa do prowadzenia długofalowej polityki bezpieczeństwa. W przypadku Polski szczególne znaczenie ma sposób postrzegania NATO jako podstawowego punktu odniesienia dla dyskusji o bezpieczeństwie, relacjach ze Stanami Zjednoczonymi, wojnie w Ukrainie i zagrożeniu ze strony Rosji.

Przestrzeń informacyjna stała się jednym z kluczowych wymiarów współczesnej rywalizacji politycznej i geopolitycznej. Państwa, organizacje polityczne, media oraz aktorzy niepaństwowi konkurują nie tylko o kontrolę nad zasobami i infrastrukturą, lecz również o zdolność kształtowania społecznych interpretacji wydarzeń, decyzji politycznych i ich konsekwencji. Wyjątkowej wagi nabiera to w sektorze energetycznym, w którym kwestie bezpieczeństwa dostaw, cen energii, transformacji energetycznej oraz zależności surowcowych bezpośrednio wpływają na sytuację gospodarczą, poczucie bezpieczeństwa obywateli i zaufanie do instytucji publicznych.

Migracje należą do jednych z najbardziej podatnych na polaryzację obszarów współczesnej debaty publicznej. Łączą kwestie bezpieczeństwa państwa, polityki społecznej, tożsamości, integracji oraz dostępu do usług publicznych, a jednocześnie bezpośrednio odnoszą się do doświadczeń i obaw obywateli. Z tego względu sposób przedstawiania migracji w przestrzeni informacyjnej może wpływać nie tylko na stosunek do migrantów i uchodźców, lecz także na poziom zaufania do instytucji publicznych, ocenę polityki państwa oraz relacje między poszczególnymi grupami społecznymi.

Niewiele krajów dokonało tak zdecydowanego zwrotu w polityce energetycznej jak Szwecja. W ciągu zaledwie kilku lat państwo to przeszło od planów sukcesywnego wygaszania bloków jądrowych do uczynienia z energetyki jądrowej filaru swojej długoterminowej strategii energetycznej.

Tego rodzaju możliwości oferuje pogłębienie stosunków z państwami Beneluksu (Belgia, Niderlandy, Luksemburg), które - przy uwzględnieniu lokalnych specyfiki kultur strategicznych, specjalizacji oraz podejścia do reformowania własnych sił zbrojnych - może stać się nowym, ważnym kierunkiem oddziaływania.

Republika Korei (ROK) stała się kluczowym europejskim partnerem w dziedzinie obronności – i osiągnęła na tym polu sukces na poziomie, który wcześniej mógł uchodzić za nieosiągalny.

Niniejszy raport wychodzi z założenia, że dalsze funkcjonowanie państwa polskiego w dotychczasowej, przybliżonej powyżej logice będzie prowadziło do pogłębiania strukturalnej utraty sprawczości Rzeczypospolitej, zarówno na poziomie wewnętrznym jak i międzynarodowym. Podejście Whole-of-Government, które przybliżone zostało w naszym raporcie z 2025 r.1, nie może być w polskich warunkach traktowane jako technokratyczna koncepcja zarządzania publicznego, ani modny termin administracyjny. W świecie permanentnego napięcia staje się ono warunkiem utrzymania zdolności państwa do działania.

Repozycjonowanie Armenii w okresie 2025–2026 jest najgłębszą przebudową geopolityczną tego państwa od chwili uzyskania niepodległości w 1991 roku.

Gwałtowna zmiana położenia strategicznego Polski po 2022 roku, wywołana pełnoskalową agresją Federacji Rosyjskiej na Ukrainę, wymusiła radykalne przyspieszenie oraz rozszerzenie programów modernizacji Sił Zbrojnych RP. Choć Polska od 2015 roku wypełniała sojusznicze zalecenia NATO, przeznaczając na obronność minimum 2% PKB, konflikt za wschodnią granicą stał się impulsem do bezprecedensowego skoku wydatków.

Fundacja im. Kazimierza Pułaskiego wspólnie z Polską Izbą Dual-Use oddaje do rąk decydentów i opinii publicznej raport o tym, jak przełożyć komponent 1,5% PKB na bezpieczeństwo i odporność cywilną na realne zdolności państwa. Publikacja ukazuje się przy okazji szczytu NATO w Ankarze (7–8 lipca), na którym doprecyzowany ma zostać katalog wydatków kwalifikowanych w ramach tego komponentu.

Przestrzeń informacyjna stała się jednym z kluczowych wymiarów współczesnej rywalizacji politycznej i geopolitycznej. Państwa, organizacje polityczne, media oraz aktorzy niepaństwowi coraz częściej konkurują nie tylko o kontrolę nad terytorium, zasobami czy zdolnościami wojskowymi, ale również o zdolność kształtowania percepcji społecznej, interpretacji wydarzeń oraz zaufania obywateli do instytucji publicznych. W rezultacie informacje i narracje stały się istotnym elementem bezpieczeństwa państw oraz odporności społeczeństw demokratycznych.

Nearly four years after the beginning of the full scale Russian invasion on Ukraine, Poland faces a strategic decision on how to advance cooperation with Ukraine in the rapidly growing field of military drone production. The choice lies between basing this partnership on the NATO frameworks or pursuing it bilaterally. Each of the options presents specific advantages and trade-offs in terms of speed, control, industrial benefit, and strategic influence.

Niniejszy raport informacyjny przedstawia kluczowe zmiany prawne w obszarze obronności, które zostały wprowadzone lub zainicjowane w latach 2024–2025 na poziomie Unii Europejskiej oraz w Polsce. Udokumentowane zmiany stanowią odpowiedź na fundamentalne przeobrażenie architektury bezpieczeństwa europejskiego, szczególnie w kontekście agresji Rosji na Ukrainę oraz rosnących wyzwań geopolitycznych.

W 2025 roku przestrzeń transatlantycka znajduje się pod trwałym atakiem nie w formie otwartej wojny, lecz poprzez rozproszoną, skoordynowaną ofensywną kampanię kognitywną i zakulisowych działań destabilizacyjnych. Rosyjskie i białoruskie służby wywiadowcze wdrożyły hybrydową strategię łączącą dywersję, sabotaż, działania o charakterze terrorystycznym, manipulację psychologiczną oraz infiltrację narracyjną w długofalowy plan osłabiania odporności Zachodu. Jej celem jest rozbicie zaufania, rozkruszenie spójności oraz erozja zdolności wspólnego rozumienia rzeczywistości – zarówno wewnątrz państw NATO, jak i w obrębie samego sojuszu. Nie jest to kampania mająca na celu zajęcie terytorium, lecz taka, której zadaniem jest osłabianie poznawczych mechanizmów obronnych społeczeństw, oraz rozbicie społeczeństw i tworzenie antagonistycznych grup destabilizujących państwa od wewnątrz.

Efektywność energetyczna w służbie bezpieczeństwa: Rekomendacje dla reformy systemu białych certyfikatów to analiza systemowego niedostosowania kluczowego mechanizmu wsparcia inwestycji efektywnościowych do realiów transformacji energetycznej i bezpieczeństwa państwa.

The report presents a forward-looking framework for combining strategic procurement with industrial renewal. It shows how, through targeted collaboration with experienced international partners, Poland can not only field a modern submarine fleet but also cultivate an innovation-driven maritime ecosystem—strengthening long-term economic resilience and national autonomy.

Z punktu widzenia prezydencji Polski w Radzie Unii Europejskiej kluczowe kwestie związane są ze współpracą chińsko-rosyjską w obliczu wojny Rosji w Ukrainie, głównie w obszarze powielania rosyjskiej narracji przez chińskie media oraz aktywność w cyberprzestrzeni.

Od 2022 roku Rosja systematycznie atakuje ukraińską infrastrukturę energetyczną. Pierwsza fala ataków celowała w podstacje, uniemożliwiając dystrybucję energii; druga uderza bezpośrednio w moce wytwórcze. Według danych cytowanych przez BGK, Ukraina utraciła około 70% przedwojennej mocy wytwórczej energii, a produkcja gazu spadła w 2025 roku o około 40%. Celem energetycznego terroryzmu pozostaje sparaliżowanie gospodarki i złamanie woli oporu – nie tylko poprzez utrudnienia wynikające z ograniczeń w dostępie do prądu, wody i ogrzewania, ale przez warunki bezpośrednio zagrażające życiu cywilów, zwłaszcza w okresie zimowym.

1 września 2026 roku Biszkek przyjął siedemnastu szefów państw i rządów na doroczny szczyt Szanghajskiej Organizacji Współpracy, dwudziesty szósty w jej historii, zwołany w dwudziestą piątą rocznicę powstania organizacji. Gospodarz spotkania, Kirgistan, który właśnie zakończył roczne przewodnictwo, kilka tygodni wcześniej został wybrany na niestałego członka Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych na lata 2027 i 2028, a w tych samych wyborach miejsce dla grupy zachodniej przegrały Niemcy.

Na kilka dni przed pierwszym szczytem Karpackiej Inicjatywy Integracyjnej, zaplanowanym na wrzesień 2026 roku w obwodzie iwanofrankiwskim, Warszawa wciąż nie wie, kogo na niego wyśle. Na szczyt Wołodymyr Zełenski zaprosił przedstawicieli siedmiu państw regionu, a wśród nich Polskę, on sam pilotuje projekt osobiście, część liderów już potwierdziła udział, na miejsce ma przyjechać ponad pięciuset przedstawicieli biznesu, a mimo to polska decyzja o szczeblu reprezentacji nadal nie zapadła.

Unijny Mechanizm Ochrony Ludności powstał jako narzędzie szybkiej, punktowej pomocy między sąsiadami w odpowiedzi na zdarzenia przekraczające możliwości reakcji jednego państwa – od pożarów, powodzi i trzęsień ziemi, po awarie przemysłowe, skażenia chemiczne czy katastrofy spowodowane przez człowieka. Dwie ostatnie dekady, a zwłaszcza wydarzenia ostatnich lat – pandemia COVID-19 i wojna w Ukrainie – przetestowały go jednak w sposób, jakiego architekci mechanizmu nie przewidzieli: nie jako pojedyncze, zamknięte zdarzenie, lecz jako przewlekły, wielowymiarowy kryzys bez jasnego momentu zakończenia.

Pod koniec marca 2026 roku, miesiąc po wybuchu wojny z Iranem, Wołodymyr Zełenski objechał w trzy dni Dżuddę, Abu Zabi, Dohę i Amman. Z Arabią Saudyjską, Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi, Katarem i Jordanią podpisał umowy o współpracy obronnej, przewidujące wspólne inwestycje, wspólną produkcję oraz przekazywanie doświadczeń i rozwiązań w obronie przed rakietami i bezzałogowcami.

W ostatnich miesiącach obserwujemy bardzo znaczącą zmianę w relacjach międzynarodowych. Zmienia się sposób, w jaki państwa budują swoją pozycję w systemie międzynarodowym. Coraz więcej państw średnich nie organizuje już całej swojej strategii wokół jednego centrum ani nie traktuje relacji z konkurującymi mocarstwami jako wzajemnie wykluczających się.

13 czerwca Yoon Suk Yeol, były prezydent Republiki Korei (ROK), został skazany na dwa lata pozbawienia wolności po tym, jak uznano go za winnego nielegalnego i nieodpłatnego korzystania z usług w zakresie badań opinii publicznej oficjalnie wycenionych na 179 800 dolarów. Zaledwie cztery dni wcześniej, 9 czerwca, Sąd Najwyższy RK utrzymał w mocy wyrok siedmiu lat więzienia za utrudnianie organom ścigania próby aresztowania go w związku z postępowaniem w sprawie wprowadzenia przez niego stanu wojennego w 2024 roku.

W dniach 7-8 lipca 2026 roku odbyło się posiedzenie Rady Północnoatlantyckiej na szczeblu szefów państw i rządów (tzw. szczyt NATO).

Szczyt w Ankarze dostarczy kontraktów, memorandów i listów intencyjnych, jednak nie wyklaruje tego, czego Europie brakuje w stopniu szczególnie dotkliwym - własnej odpowiedzi na pytanie o długofalowy kierunek podejmowanej transformacji. U źródła współczesnego kryzysu tożsamościowego leży bowiem nie deficyt środków finansowych, lecz brak wspólnej europejskiej kultury strategicznej, który Ankara może szczególnie uwidocznić, udowadniając, że materialne zbrojenia wyprzedzają zdolność do definiowania kierunków wspólnego działania.

Iran wychodzi z wojny z Izraelem i USA wzmocniony bez względu na to jakie poniósł koszty. Jeśli nie dojdzie do trwałego załamania negocjacji, może on zresztą bardzo szybko odrobić straty, a ze swoim potencjałem ma szansę stać się w ciągu kilku lat jedną z największych gospodarek na świecie. Kluczowe znaczenie ma przy tym nie kwestia nuklearna, lecz rozgrywka o Cieśninę Ormuz.

25-26 czerwca w Gdańsku odbędzie się kolejna edycja Ukraine Recovery Conference (URC 2026). To największe na świecie wydarzenie poświęcone odbudowie Ukrainy, gromadzące polityków, przedstawicieli biznesu i instytucji finansowych z kilkudziesięciu państw. Skupiać będzie się wokół 5 głównych kierunków: biznes, zasoby ludzkie/demografia, samorządy i Unia Europejska oraz bezpieczeństwo i obronność.  Odbudowa Ukrainy nie oznacza jedynie fizycznej rekonstrukcji zniszczeń wojennych. Można ją podzielić na dwa wymiary: miękki i twardy.

Kraje Zachodu nie po raz pierwszy zwróciły wzrok ku Azji Centralnej – region bywał już przedmiotem zewnętrznej uwagi w XIX wieku jako teatr Wielkiej Gry, następnie po rozpadzie Związku Radzieckiego, a kolejna fala zainteresowania nastąpiła po ataku z 11 września i w konsekwencji amerykańskiego zaangażowania w Iraku i Afganistanie.

Wojna Izraela i Stanów Zjednoczonych z Iranem rozgrywa się w warunkach poważnego kryzysu międzynarodowego ładu liberalnego ustanowionego po II wojnie światowej. Konflikt ten ilustruje szereg wstrząsów, które pogłębiają ten  kryzys i delegitymizują jego dotychczasowy porządek aksjologiczny.

Departament Stanu USA 20 marca br. powołał nową instytucję – Biuro ds. Reagowania na Katastrofy i Pomocy Humanitarnej (Bureau of Disaster and Humanitarian Response) – DHR

Artykuł analizuje ewolucję unijnej współpracy rozwojowej w kontekście fundamentalnych zmian geopolitycznych ostatniej dekady, rosnącego znaczenia tego instrumentu w polityce zagranicznej UE oraz zapowiadanych reform – w tym planu powołania Global Europe Instrument – w ramach nowych Wieloletnich Ram Finansowych 2028-2034 (Multiannual Financial Framework – MFF).

Proces pokojowy między Ukrainą i Rosją utknął w martwym punkcie. Główną przyczyną takiego stanu rzeczy jest postawa Moskwy, której warunki są z perspektywy Kijowa nie do zaakceptowania.

Proces pokojowy między Ukrainą i Rosją utknął w martwym punkcie. Główną przyczyną takiego stanu rzeczy jest postawa Moskwy, której warunki są z perspektywy Kijowa nie do zaakceptowania.

4 sierpnia 2025 r. międzynarodowa grupa naukowców, dyplomatów i ekspertów prawa międzynarodowego opublikowała Apel Poczdamski w sprawie autonomicznych systemów uzbrojenia (Potsdam Call on Autonomous Weapon Systems).

Wielka strategia kraju polega na wykorzystaniu jego zasobów wojskowych, dyplomatycznych, gospodarczych i technologicznych do osiągnięcia długoterminowych celów międzynarodowych. Wielka strategia Francji, ukształtowana przez jej historyczne dążenie do globalnych wpływów i niepodległości, równoważy przywództwo w europejskiej obronie z rolą globalnego mediatora.