Najnowsze publikacje

12 marca parlament Chińskiej Republiki Ludowej (ChRL) przyjął ustawę o promowaniu jedności i postępu etnicznego (民族团结进步促进法). To kompleksowy akt prawny, który formalnie określa i rozszerza podstawy sprawowania przez Pekin kontroli nad 56 oficjalnie uznanymi grupami etnicznymi i narodowościami ChRL.

W niedzielę, 13 września w Szwecji odbyły się wybory do parlamentu, zarządów regionów i zarządów gmin, w których udział wzięło prawie 85% uprawnionych do głosowania obywateli. Zagraniczne media szybko ogłosiły zwycięstwo centro-lewicowej opozycji i powrót liderki Socjaldemokratów, Magdaleny Andersson, na stanowisko premiera, jednak w rzeczywistości sytuacja pozostaje dużo bardziej skomplikowana.

Woda staje się jednym z kluczowych zasobów strategicznych państwa. Rosnąca presja klimatyczna, susze, powodzie i niedobory wody coraz silniej zagrażają bezpieczeństwu energetycznemu, rolnictwu, gospodarce i zdolności państwa do reagowania na kryzysy. Polska wciąż jednak zarządza zasobami wodnymi przede wszystkim w sposób reaktywny i rozproszony, nie traktując ich jako integralnego elementu bezpieczeństwa narodowego. Potrzebna jest zasadnicza zmiana paradygmatu: woda musi zostać uznana za strategiczny zasób państwa, a budowanie odporności wodnej – za jeden z priorytetów polityki bezpieczeństwa i rozwoju.

Co łączy Polskę i Republikę Korei (ROK)? Choć mówimy o dwóch państwach po dwóch stronach globu, czerpiących z odmiennych kultur i o odmiennej historii odpowiedź brzmi: „bardzo wiele”.

Bezpieczeństwo i Sojusz Północnoatlantycki są jednym z obszarów, w których kształtowanie społecznej percepcji wydarzeń ma bezpośrednie znaczenie dla odporności państwa. Zaufanie do sojuszy międzynarodowych, ocena zagrożeń zewnętrznych oraz społeczna akceptacja dla decyzji dotyczących obronności wpływają nie tylko na debatę polityczną, lecz również na zdolność państwa do prowadzenia długofalowej polityki bezpieczeństwa. W przypadku Polski szczególne znaczenie ma sposób postrzegania NATO jako podstawowego punktu odniesienia dla dyskusji o bezpieczeństwie, relacjach ze Stanami Zjednoczonymi, wojnie w Ukrainie i zagrożeniu ze strony Rosji.

Przestrzeń informacyjna stała się jednym z kluczowych wymiarów współczesnej rywalizacji politycznej i geopolitycznej. Państwa, organizacje polityczne, media oraz aktorzy niepaństwowi konkurują nie tylko o kontrolę nad zasobami i infrastrukturą, lecz również o zdolność kształtowania społecznych interpretacji wydarzeń, decyzji politycznych i ich konsekwencji. Wyjątkowej wagi nabiera to w sektorze energetycznym, w którym kwestie bezpieczeństwa dostaw, cen energii, transformacji energetycznej oraz zależności surowcowych bezpośrednio wpływają na sytuację gospodarczą, poczucie bezpieczeństwa obywateli i zaufanie do instytucji publicznych.

Migracje należą do jednych z najbardziej podatnych na polaryzację obszarów współczesnej debaty publicznej. Łączą kwestie bezpieczeństwa państwa, polityki społecznej, tożsamości, integracji oraz dostępu do usług publicznych, a jednocześnie bezpośrednio odnoszą się do doświadczeń i obaw obywateli. Z tego względu sposób przedstawiania migracji w przestrzeni informacyjnej może wpływać nie tylko na stosunek do migrantów i uchodźców, lecz także na poziom zaufania do instytucji publicznych, ocenę polityki państwa oraz relacje między poszczególnymi grupami społecznymi.

Niewiele krajów dokonało tak zdecydowanego zwrotu w polityce energetycznej jak Szwecja. W ciągu zaledwie kilku lat państwo to przeszło od planów sukcesywnego wygaszania bloków jądrowych do uczynienia z energetyki jądrowej filaru swojej długoterminowej strategii energetycznej.

Tego rodzaju możliwości oferuje pogłębienie stosunków z państwami Beneluksu (Belgia, Niderlandy, Luksemburg), które - przy uwzględnieniu lokalnych specyfiki kultur strategicznych, specjalizacji oraz podejścia do reformowania własnych sił zbrojnych - może stać się nowym, ważnym kierunkiem oddziaływania.

Republika Korei (ROK) stała się kluczowym europejskim partnerem w dziedzinie obronności – i osiągnęła na tym polu sukces na poziomie, który wcześniej mógł uchodzić za nieosiągalny.

Gwałtowna zmiana położenia strategicznego Polski po 2022 roku, wywołana pełnoskalową agresją Federacji Rosyjskiej na Ukrainę, wymusiła radykalne przyspieszenie oraz rozszerzenie programów modernizacji Sił Zbrojnych RP. Choć Polska od 2015 roku wypełniała sojusznicze zalecenia NATO, przeznaczając na obronność minimum 2% PKB, konflikt za wschodnią granicą stał się impulsem do bezprecedensowego skoku wydatków.

Fundacja im. Kazimierza Pułaskiego wspólnie z Polską Izbą Dual-Use oddaje do rąk decydentów i opinii publicznej raport o tym, jak przełożyć komponent 1,5% PKB na bezpieczeństwo i odporność cywilną na realne zdolności państwa. Publikacja ukazuje się przy okazji szczytu NATO w Ankarze (7–8 lipca), na którym doprecyzowany ma zostać katalog wydatków kwalifikowanych w ramach tego komponentu.

Przestrzeń informacyjna stała się jednym z kluczowych wymiarów współczesnej rywalizacji politycznej i geopolitycznej. Państwa, organizacje polityczne, media oraz aktorzy niepaństwowi coraz częściej konkurują nie tylko o kontrolę nad terytorium, zasobami czy zdolnościami wojskowymi, ale również o zdolność kształtowania percepcji społecznej, interpretacji wydarzeń oraz zaufania obywateli do instytucji publicznych. W rezultacie informacje i narracje stały się istotnym elementem bezpieczeństwa państw oraz odporności społeczeństw demokratycznych.

Nearly four years after the beginning of the full scale Russian invasion on Ukraine, Poland faces a strategic decision on how to advance cooperation with Ukraine in the rapidly growing field of military drone production. The choice lies between basing this partnership on the NATO frameworks or pursuing it bilaterally. Each of the options presents specific advantages and trade-offs in terms of speed, control, industrial benefit, and strategic influence.

Niniejszy raport informacyjny przedstawia kluczowe zmiany prawne w obszarze obronności, które zostały wprowadzone lub zainicjowane w latach 2024–2025 na poziomie Unii Europejskiej oraz w Polsce. Udokumentowane zmiany stanowią odpowiedź na fundamentalne przeobrażenie architektury bezpieczeństwa europejskiego, szczególnie w kontekście agresji Rosji na Ukrainę oraz rosnących wyzwań geopolitycznych.

W 2025 roku przestrzeń transatlantycka znajduje się pod trwałym atakiem nie w formie otwartej wojny, lecz poprzez rozproszoną, skoordynowaną ofensywną kampanię kognitywną i zakulisowych działań destabilizacyjnych. Rosyjskie i białoruskie służby wywiadowcze wdrożyły hybrydową strategię łączącą dywersję, sabotaż, działania o charakterze terrorystycznym, manipulację psychologiczną oraz infiltrację narracyjną w długofalowy plan osłabiania odporności Zachodu. Jej celem jest rozbicie zaufania, rozkruszenie spójności oraz erozja zdolności wspólnego rozumienia rzeczywistości – zarówno wewnątrz państw NATO, jak i w obrębie samego sojuszu. Nie jest to kampania mająca na celu zajęcie terytorium, lecz taka, której zadaniem jest osłabianie poznawczych mechanizmów obronnych społeczeństw, oraz rozbicie społeczeństw i tworzenie antagonistycznych grup destabilizujących państwa od wewnątrz.

Efektywność energetyczna w służbie bezpieczeństwa: Rekomendacje dla reformy systemu białych certyfikatów to analiza systemowego niedostosowania kluczowego mechanizmu wsparcia inwestycji efektywnościowych do realiów transformacji energetycznej i bezpieczeństwa państwa.

The report presents a forward-looking framework for combining strategic procurement with industrial renewal. It shows how, through targeted collaboration with experienced international partners, Poland can not only field a modern submarine fleet but also cultivate an innovation-driven maritime ecosystem—strengthening long-term economic resilience and national autonomy.

Z punktu widzenia prezydencji Polski w Radzie Unii Europejskiej kluczowe kwestie związane są ze współpracą chińsko-rosyjską w obliczu wojny Rosji w Ukrainie, głównie w obszarze powielania rosyjskiej narracji przez chińskie media oraz aktywność w cyberprzestrzeni.

16 września, w orędziu o stanie Unii, przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen powiedziała, że chce pracować nad otwarciem Kanadzie drogi do statusu pierwszego „członka stowarzyszonego” Unii. Takiego statusu nie przewidują traktaty, jego treść trzeba dopiero wypracować, a według medialnych doniesień państwa członkowskie nie były wcześniej poinformowane o pomyśle.

Trzydniowy szczyt Donald Trump – Xi Jinping, 23-25 września 2026, jest powszechnie komentowany jako bogaty w formę, lecz ubogi co do treści. Przywódcy Stanów Zjednoczonych i Chińskiej Republiki Ludowej (ChRL) nie osiągnęli przełomu w żadnej z palących międzynarodowych kwestii spornych, nie zadeklarowali też żadnych nowych inicjatyw.

Wystąpienie prezydenta Palestyny Mahmuda Abbasa zostało odtworzone z nagrania, bo jego delegacja nie otrzymała amerykańskich wiz. Abbas mówił o ludobójczej wojnie w Gazie, ostrzegał, że zagrożone jest już samo istnienie narodu palestyńskiego, i zaapelował do Donalda Trumpa, by dotrzymał zobowiązania, że nie dopuści do aneksji ziem palestyńskich.

Pierwszy dzień debaty przyniósł wspólną diagnozę rozpadu porządku. Drugi przyniósł spór o to, czy ONZ warto w ogóle naprawiać. Premier Rwandy Justin Nsengiyumva stwierdził, że Organizacja lepiej reaguje na kryzysy, niż im zapobiega, i że instytucje zdobywają legitymację nie obietnicami, lecz wynikami.

Z wystąpień pierwszego dnia debaty generalnej Zgromadzenia Ogólnego ONZ wyłania się dość spójna diagnoza, na którą nie ma wspólnego lekarstwa. Sekretarz generalny ONZ António Guterres mówił o czterech wyzwaniach związanych ze sprawowaniem władzy, czyli wojnie, nierównościach, zmianie klimatu i sztucznej inteligencji.

Gdy Pentagon dokonuje przeglądu amerykańskiej obecności wojskowej w Europie, a stolice sojusznicze szacują jego możliwe następstwa, przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen wykorzystała wrześniowe orędzie o stanie Unii do przedstawienia dwóch inicjatyw szczególnie wykraczających poza dotychczasowy repertuar unijnej polityki zewnętrznej: oferty statusu członka stowarzyszonego dla Kanady oraz projektu Europejskiej Rady Bezpieczeństwa.

7 września 2026 roku w Kabulu podpisano umowę, która w normalnych okolicznościach byłaby wiadomością wyłącznie branżową. Saudyjska grupa Delta zawarła z talibskim Ministerstwem Górnictwa i Ropy porozumienie w sprawie poszukiwania ropy i gazu na zachodzie kraju, w prowincji Herat, przy granicy z Iranem i Turkmenistanem.

Od 2022 roku Rosja systematycznie atakuje ukraińską infrastrukturę energetyczną. Pierwsza fala ataków celowała w podstacje, uniemożliwiając dystrybucję energii; druga uderza bezpośrednio w moce wytwórcze. Według danych cytowanych przez BGK, Ukraina utraciła około 70% przedwojennej mocy wytwórczej energii, a produkcja gazu spadła w 2025 roku o około 40%. Celem energetycznego terroryzmu pozostaje sparaliżowanie gospodarki i złamanie woli oporu – nie tylko poprzez utrudnienia wynikające z ograniczeń w dostępie do prądu, wody i ogrzewania, ale przez warunki bezpośrednio zagrażające życiu cywilów, zwłaszcza w okresie zimowym.

1 września 2026 roku Biszkek przyjął siedemnastu szefów państw i rządów na doroczny szczyt Szanghajskiej Organizacji Współpracy, dwudziesty szósty w jej historii, zwołany w dwudziestą piątą rocznicę powstania organizacji. Gospodarz spotkania, Kirgistan, który właśnie zakończył roczne przewodnictwo, kilka tygodni wcześniej został wybrany na niestałego członka Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych na lata 2027 i 2028, a w tych samych wyborach miejsce dla grupy zachodniej przegrały Niemcy.

Na kilka dni przed pierwszym szczytem Karpackiej Inicjatywy Integracyjnej, zaplanowanym na wrzesień 2026 roku w obwodzie iwanofrankiwskim, Warszawa wciąż nie wie, kogo na niego wyśle. Na szczyt Wołodymyr Zełenski zaprosił przedstawicieli siedmiu państw regionu, a wśród nich Polskę, on sam pilotuje projekt osobiście, część liderów już potwierdziła udział, na miejsce ma przyjechać ponad pięciuset przedstawicieli biznesu, a mimo to polska decyzja o szczeblu reprezentacji nadal nie zapadła.

Porozumienie zawarte między Kurdami a rządem Ahmeda asz-Szary to bardzo dobra wiadomość stwarzająca szanse na stabilizację Syrii. Jego kluczowym elementem jest ogłoszone przez Mazluma Abdi rozwiązanie Syryjskich Sił Demokratycznych (SDF) jako odrębnej formacji i integracja struktur z syryjskimi siłami rządowymi na zasadzie zorganizowanej poprzez utworzenie na bazie SDF 5 nowych brygad. Porozumienie to jest również w interesie Europy, gdyż jego skuteczna implementacja zmniejszyłaby ryzyko presji migracyjnej i podwyższonego zagrożenia terrorystycznego.

Wybory do Dumy, które odbędą się 18-20 września, są nie tyle aktem demokratycznym, ile pośrednim wskaźnikiem, w jaką stronę zmierza rosyjski reżim autorytarny. Wyniki tego quasiwyborczego spektaklu pozwolą ocenić, jak skutecznie Kreml zdoła utrzymać pozory stabilności w obliczu rosnących strat na froncie, wewnętrznych podziałów w elitach walczących o przejęcie skonfiskowanego majątku oraz społecznego kontraktu, który od roku 2000 był już trzykrotnie redefiniowany i stopniowo pozbawiany treści w jakikolwiek sposób pozytywnie wpływającej na życie zwykłych obywateli.

Iran wychodzi z wojny z Izraelem i USA wzmocniony bez względu na to jakie poniósł koszty. Jeśli nie dojdzie do trwałego załamania negocjacji, może on zresztą bardzo szybko odrobić straty, a ze swoim potencjałem ma szansę stać się w ciągu kilku lat jedną z największych gospodarek na świecie. Kluczowe znaczenie ma przy tym nie kwestia nuklearna, lecz rozgrywka o Cieśninę Ormuz.

25-26 czerwca w Gdańsku odbędzie się kolejna edycja Ukraine Recovery Conference (URC 2026). To największe na świecie wydarzenie poświęcone odbudowie Ukrainy, gromadzące polityków, przedstawicieli biznesu i instytucji finansowych z kilkudziesięciu państw. Skupiać będzie się wokół 5 głównych kierunków: biznes, zasoby ludzkie/demografia, samorządy i Unia Europejska oraz bezpieczeństwo i obronność.  Odbudowa Ukrainy nie oznacza jedynie fizycznej rekonstrukcji zniszczeń wojennych. Można ją podzielić na dwa wymiary: miękki i twardy.

Kraje Zachodu nie po raz pierwszy zwróciły wzrok ku Azji Centralnej – region bywał już przedmiotem zewnętrznej uwagi w XIX wieku jako teatr Wielkiej Gry, następnie po rozpadzie Związku Radzieckiego, a kolejna fala zainteresowania nastąpiła po ataku z 11 września i w konsekwencji amerykańskiego zaangażowania w Iraku i Afganistanie.

Wojna Izraela i Stanów Zjednoczonych z Iranem rozgrywa się w warunkach poważnego kryzysu międzynarodowego ładu liberalnego ustanowionego po II wojnie światowej. Konflikt ten ilustruje szereg wstrząsów, które pogłębiają ten  kryzys i delegitymizują jego dotychczasowy porządek aksjologiczny.

Departament Stanu USA 20 marca br. powołał nową instytucję – Biuro ds. Reagowania na Katastrofy i Pomocy Humanitarnej (Bureau of Disaster and Humanitarian Response) – DHR

Artykuł analizuje ewolucję unijnej współpracy rozwojowej w kontekście fundamentalnych zmian geopolitycznych ostatniej dekady, rosnącego znaczenia tego instrumentu w polityce zagranicznej UE oraz zapowiadanych reform – w tym planu powołania Global Europe Instrument – w ramach nowych Wieloletnich Ram Finansowych 2028-2034 (Multiannual Financial Framework – MFF).

Proces pokojowy między Ukrainą i Rosją utknął w martwym punkcie. Główną przyczyną takiego stanu rzeczy jest postawa Moskwy, której warunki są z perspektywy Kijowa nie do zaakceptowania.

Proces pokojowy między Ukrainą i Rosją utknął w martwym punkcie. Główną przyczyną takiego stanu rzeczy jest postawa Moskwy, której warunki są z perspektywy Kijowa nie do zaakceptowania.