Autor: Ewa Polak

Partnerstwo Wschodnie wchodzi w 2026 roku w siedemnasty rok istnienia w momencie zbiegu kilku procesów o fundamentalnym znaczeniu dla jego przyszłości: losy sześciu państw partnerskich – Armenii, Azerbejdżanu, Białorusi, Gruzji, Mołdawii i Ukrainy – rozchodzą się dziś bardziej niż kiedykolwiek – od otwierania kolejnych klastrów negocjacji akcesyjnych, przez nowe ramy partnerstwa, po faktyczne zamrożenie współpracy. Wojna Rosji przeciwko Ukrainie nadal definiuje warunki bezpieczeństwa całego kontynentu, a erozja dotychczasowego ładu międzynarodowego i rosnąca obecność Chin, Turcji i państw Zatoki w regionie zmuszają Unię do rewizji własnego podejścia do polityki wschodniej – podejścia, którego instrumenty finansowe zostaną zdefiniowane w toczących się właśnie, wchodzących w decydującą fazę negocjacjach nad Wieloletnimi Ramami Finansowymi UE na lata 2028–2034.
Przedstawiona w dalszej części dokumentu koncepcja, wraz z rekomendacjami dotyczącymi jej wdrożenia w toczących się negocjacjach budżetowych, ma pozwolić Unii Europejskiej sprostać wyzwaniom opisanym powyżej i zbudować z jej wschodnimi sąsiadami partnerstwo trwałe, oparte na wzajemnych korzyściach i zdolne wzmocnić bezpieczeństwo całego kontynentu.

Projekt dofinansowany przez Centrum Mieroszewskiego w ramach IV Otwartego Konkursu